Vor vielä, vielä Johrä isch es im Wäldli z'Winkästeig und z'Pfi, bi Muolä, nüt subär gsi. I der Nöche bi Risershus hät d'Holz-Nann g'huset; die isch meh im Wald als däheime gsi. Sie hat aber gar viel Ufuog tribä. D'Kind hät si mängsmol verhext, dass sie nümme us em Wald usächo sind, bis es dunkel Nacht gsi ist. Mängä Ma hat öppä ne mol au nümme witer chönne laufä; er hät selber nüt gewüsst worum.
D'Nochburä händ g'jomeret, ihre Chüh verwersät; churz, all' Lüt händ sie g'fürcht. Do hät ämol z'Risershus änä im Wirtshus d'Musik blosä, und d'Holz-Nann ist drob ganz us em Hüsli cho. Do ist ere dä verruckt Ifall cho, sie well si amene Fadä hänkä. Sie häts probiert, und richtig isch es glungä. Mä hat sie dänn amene Obig im Wald obä vergrabä. Bald hat mär g'hört, d'Holz-Nann tüeg im Wald geistä.
Do ist emol en Häggeschwiler Zimmerma vo Muolä äwäg dur der Wald hei. Mutwillig rüft er: "Holz-Nann, chumm! Chumm, hol mi!" Won er bald däheime gsi isch, gseht er, dass ihm sini schwarze Richtschnurrollä im Sack inne ufgangä ist. Er goht der Schnur no zruck, und im Wald inne gseht er, dass sie ihm det usä gfallen ist, wo er der Holz-Nann gerüft hat. Mit mäne Stäckä grabt er uf und gseht, dass do d'Holz-Nann vergrabä ist. Er wird ganz bleich, fallt um und ist ä Lich.
Im gliche Wald sind au Steiwörfer gsi. Wemä dur de Wald ganga ist, so hänt s'Stei uf d'Lüt geworfä; aber niemet ist truffa wordä.
G. Kägi
Der Volksmund sagt, dass die Hexen sich sogar an einem "Spinnmuggefade" aufhängen können.
Mündlich